Buiten regen, binnen een gezellig kampvuur :)

Soms krijg ik de vraag om een patroon op maat te maken. Als het voorstel iets in me doet kriebelen, kan het zijn dat ik al heel snel (en héél enthousiast) voor een dag achter mijn naaimachine verdwijn. Zo ook toen Kim me een foto van een kampvuur doorstuurde dat ze wel zag zitten voor de indianenkamer van haar zoontje. Ik gooide het voorbeeld snel aan de kant (ik doe liever mijn eigen ding :)) en... ging meteen aan de slag.

Eer ik een plausibel patroon op papier had staan waren we al een paar uren verder (hier en daar liet mijn ruimtelijk inzicht een steekje vallen ;)) en eer het ontwerp in het echt bestond waren we een ganse dag verder. Geen simpele bevalling dus, maar oh-zo-leuk! Ik ben héél gelukkig met het resultaat, duimen dat Kim dat ook zal zijn! 

Het kampvuur kan in en uit elkaar gehaald worden en de drie 'takken' (inclusief rammelbelletje) kunnen op allerlei manieren gestapeld worden. Een klein indianenmuisje komt piepen uit een geheim holletje. Uch!

Fijn weekend!

eerste geboortekaartje van 2016 :)

Joepie! 2016 is nog maar net begonnen of het eerste Snuffel-kindje zag het levenslicht. (Dat ik voor de foto gebruik maakte van een proefdruk van het kaartje met fictieve naam en foute datum, daar kijken jullie even overheen, goed? :)).

Samen met mama Fabienne begonnen we maanden geleden na te denken over een leuk kaartje met het thema vosjes. De mama speurde door mijn blog en zo werd het idee geboren.

Een boom zou erbij komen (ook met vosje) en ook een knuffeltje voor de peter en meter vervoegde het geheel. Vrolijke slingertjes kwamen van onder mijn naaimachine gerold en al gauw hadden we een heel mooi pakketje bij elkaar. En toen werd het wachten... tot kleine Ciem vorige week kwam piepen :).

Ben jij ook op zoek naar een geboortekaartje, idee voor doopsuiker ... ingesnuffel@gmail.com!

(En uiteraard een heel gelukkig nieuwjaar aan jullie allemaal!!)

Een koele dag gewenst!

Ik hoor het u al denken. Die Inge Snuffel, maakt die nog eens iets?

 

Ik geef het toe, het is hier stilletjes. Héél stilletjes zelfs. Maar o-o-o wat popel ik om jullie te laten zien wat hier allemaal ligt! Hopen stiksels zijn de afgelopen weken/dagen van onder mijn naaimachine gerold. Kilo's vulsel zijn door mijn handen gegaan, draadjes naaigaren hebben zich doorheen het ganse huis verspreid...

 

Een eerste lichting maaksels is vorig weekend al verhuisd naar het Waasland en mits een beetje geluk met het weer verhuist het hele boeltje volgende week naar Leuven voor een heuse fotoshoot. Willen jullie allemaal even helpen duimen voor geen (of toch heel weinig :)) regen op woensdag? :)

 

In tussentijd wens ik jullie een beetje koelte toe op deze warmste-dag-van-het-jaar. Ik ga met mijn voetjes in de vijver zitten en vandaag de kaboutertjes het huishouden laten doen :).

 

Fijne dag!!

mobiel

Heeeey allemaal!

Ik ben weer terug in België na een super vakantie in IJsland! Het weer viel naar IJslandse normen goed mee, de natuur was wondermooi, het gezelschap zeer aangenaam en de batterijtjes zijn weer helemaal opgeladen. Heerlijk :). Hopelijk hebben jullie ook twee aangename weken achter de rug!

Na een vruchtbare meeting met Marina gisteren, staat onze planning voor de komende weken op poten. Spannend allemaal!! We gaan er stevig in moeten vliegen (jippeee!) wat helaas wel impliceert dat er voor bloggen niet veel tijd gaat zijn. Gelukkig had ik nog een paar fotootjes bewaard om jullie te tonen in tijden van schaarste ;).

Bijvoorbeeld dit mobieltje! Ik maakte hem een tijdje geleden. Niet voor iemand specifiek, gewoon omdat ik er zin in had. Het nadeel aan dat soort spontane, doelloze maaksels (althans in mijn geval) is dat ze maar gewoon op de kast blijven liggen en da's toch een beetje zonde. Gelukkig heeft de mobiel intussen een bestemming gevonden! Binnenkort gaat hij de post op, op weg naar een klein jongetje dat er hopelijk mooi van zal dromen :).

Voor de mobiel een mobiel was, had ik de popjes al eens aan een slingertje geregen. Dat zag er ook wel leuk uit, vind ik. Misschien leuk om ook eens te proberen met vilten uiltjes? Bijvoorbeeld om een kinderbedje mee te versieren?

Liefs!

trouwperikelen²

Dank jullie wel allemaal om me te helpen meedenken over het bruidsboeketje van gisteren!!

Vol goeie moed ben ik er gisterenavond weer mee aan de slag gegaan. Voor 'grasbogen' bleken mijn stukken vilt helaas te kort, maar het vlindertje, de schakeringen groen en het extra wit zijn een feit :).

Ik ben er zelf heel tevreden mee, zeker voor een eerste poging. Want vilten bloemen maken is één ding. Die dan ook nog eens tot een bloemstukje verwerken is duidelijk nog een andere kunst, zo bleek al gauw. Pffff... :)

Wat vinden jullie, kan ik dit zo afgeven?

Veel liefs!

trouwperikelen

Ik? Trouwen? Nee hoor!

Maar ondanks dat trouwfeesten en bruidsjurken niet echt aan mij besteed zijn, was ik deze avond toch in trouwmood met dank aan een vroegere studente van me. Een jaar of 5 geleden schreef ze onder mijn deskundige (uh-hu) begeleiding haar thesis en nu gaat ze trouwen. Op haar sokken vroeg ze me of ik eventueel een vilten bruidsboeket voor haar wou maken. Natuurlijk dat!

Het concept 'vilten bruidsboeket' was me tot op dat moment echter totaal onbekend. Ik moest dus google afbeelingen even raadplegen om een idee te krijgen van de taak die me te wachten stond. Niet alles wat ik zag, stond me aan (zo protserig!), maar hier en daar zag ik een boeket dat ik leuk vond. Nadat ik het concept een paar dagen had laten bezinken, ging ik deze avond een beetje onzeker zelf aan de slag.

Dit is het eindresultaat van een avondje werken. De foto is in het donker gemaakt en het boeket is nog alles behalve af, maar ik wou het jullie al eens showen om jullie gedacht te horen (want wat weet ik nu van bruidsboeketten af? :)). Dus: wat denken jullie? Ben ik op de goeie weg?

Fijne week!!

vrolijk :)

Hallo!!

Hoe gaat het ermee??? Goed kunnen genieten van het heerlijke weertje van de voorbije dagen? Ik al vast wel (met een rood snoetje tot gevolg :)).

Ik gaf tijdens dit weekend voor het eerst in mijn leven een workshopje. Met 10 dames (mezelf inclusief) maakten we vilten popjes naar het voorbeeld van mijn doorsuiker diertjes. Er werd zeer geconcentreerd geknipt en genaaid, met als resultaat een heel aantal toffe popjes. Wat mij betreft was de workshop geslaagd, hopelijk vonden de deelneemsters dat ook. Ik heb jammer genoeg geen foto's van het eindresultaat, maar wel van de prachtige bundel vilt die ik kocht om mee te nemen. Word je hier nu niet instant vrolijk van? Ik alleszins wel!

Gisteren werd er niets geknutseld maar trok ik met de familie de natuur in voor een heerlijke lentewandeling. De paddentrek is volop aan de gang en de natuur leek helemaal te herleven onder die eerste stralen zon. Zalig! Eigenlijk leven we toch in een mooi landje, hé.

En nu zijn de batterijtjes terug opgeladen voor de nieuwe werkweek met hopelijk hier en daar ook wat knutseltijd :)

Veel liefs!

(ps: mijn PIF cadeautjes zijn nog steeds niet verstuurd, schaam schaam, maar zodra ik iets meer tijd vind, komen ze eraan !!)

last-minute-communiecadeau

Hallo iedereen!

Alles goed met jullie? Hier blijft het leven heel erg druk, dus van bloggen komt nog steeds maar weinig in huis (maar dat hadden jullie al gemerkt, uiteraard...). Hopelijk komt hier binnenkort verandering in, want ik heb hier nog vanalles klaarstaan dat ik jullie graag zou willen tonen. Nog even geduld!

Wat ik wel al kan tonen is een communiecadeautje dat ik vandaag maakte voor mijn nichtje. Morgen doet ze haar plechtige communie en een tijdje geleden liet ze me per mail weten dat ze als cadeau wel zo'n kader wilde als ik gemaakt had voor de geboorte van nichtje Lucie. En als het even kon mocht daar een eekhoorn in...

Het idee kreeg vorm in mijn hoofd, de eekhoorn werd ontworpen en getest. Alleen vergat ik in alle drukte dat ik geen kader in huis had. Doeme! Vanmorgen dus nog rap naar de Ikea gespurt en vervolgens als de wind aan de slag gegaan. De kader geraakte net op tijd af, oef :).

De foto's zijn niet geweldig wegens grauwe lucht en het spiegelende glas dat ik er al voor had gezet, maar het geeft een idee hé. Nu nog inpakken en dan zijn we klaar voor het feest! Juij!

Fijn weekend nog!


(Oh, en van harte welkom aan al de nieuwe volgers die ik zie verschijnen. Zo leuk!!)

over het weer en mijn paasboom...

Iedereen lijkt te klagen over het weer... Ik snap de frustratie wel (en waarschijnlijk heb ik geen recht van spreken want ik heb net 10 dagen mogen genieten van het zonnetje), maar toch vind ik al dat geklaag maar niks...

Ik negeer al die negativiteit dus stilletjes en prul rustig verder aan de popjes voor mijn paasboom. Want als de lente niet komt dan brengt ge toch gewoon zelf wat kleur in huis? Wie weet komt de zon zo vanzelf ook wel? :)

Fijne dag nog!

(en ps: dank jullie wel voor de lieve berichtjes op mijn blogpost van gisteren!!)

bosdiertjes geboortekaartje

Helloooooow everybody!

Deze cowgirl is weer terug uit Texas :). We hebben een heel fijne reis achter de rug en ik zit intussen weer boordevol inspiratie, zowel voor mijn werk als voor mijn blog. Woehoe!

Met open mond las ik bij mijn thuiskomst al jullie superlieve reacties op onze doopsuiker-knutsels voor pasgeboren nichtje Lucie. Waaw, zoveel enthousiasme had ik echt nooit verwacht! Maar wel héél tof! Er is dan ook echt uuuuuren werk in gekropen, dus is het heel fijn als mensen het eindresultaat leuk vinden :). Merci!!

De geboortetraktaties waar ik al over blogde waren echter maar een deel van het werk. Deel twee van de klus betrof namelijk een bijpassend geboortekaartje. Tijdens het maken van de eerste vilten diertjes begon het idee te groeien om ook iets met deze popjes te doen op het kaartje.

We (schoonzus en ik) wilden het kaartje graag een wat organisch gevoel meegeven - er iets van de textuur van het vilt en de stofjes van de popjes in leggen. En dus besloten we om een kartonnen bos te bouwen met stoffen bomen en vilten diertjes erin en daar vervolgens een foto van te nemen en die wat te bewerken. Hoe eenvoudig dit plan ook leek in ons hoofd, er kwam behoorlijk wat denk- en probeerwerk aan te pas eer we een tafereeltje hadden dat op iets leek...

We puzzelden eerst wat met bestaande popjes om zicht te krijgen op het perspectief en om op die manier in te schatten hoe groot de diertjes voor het kaartje moesten worden. Het uiltje dat we in de boom wilden hebben, bleek heel mini te moeten worden. Jullie zagen er hier al een foto van. Prutswerk, amai!

Vervolgens gingen we aan de slag met verf, karton en allerlei stofrestjes die we gebruikt hadden voor de vilten popjes van de geboortetraktatie. Zo ontstond een behoorlijk grote katonnen constructie die hier een tijdje in huis heeft gestaan, wachtend op de juiste lichtinval voor de foto's :).

En dit werd het uiteindelijke resultaat, voor- en achterkant, inclusief de afgeronde hoekjes. Ik ben supercontent met het resultaat!

Nadat de kaartjes gemaakt en goedgekeurd waren, stond het kartonnen bostafereeltje hier nog wat onder de voeten in de keuken. Ik vond het echt té zonde om alles weg te gooien... 
Gelukkig kreeg ik in de ikea een ingeving! Ze verkopen daar zo van die kaders waarin wat ruimte is tussen het glas en de achterkant. Die bleken ideaal te zijn om mijn bostafereeltje in het klein in na te bouwen bij wijze van geboortegeschenkje. Zo heeft Lucie voor altijd een leuke herinnering aan haar geboorte. De mama was er al vast blij mee, joepie :)!

Voilà se, tot zo ver al mijn geboorteknutsels van de afgelopen weken/maanden. Er kroop veel tijd in, maar het was echt heel leuk om te doen! Voor herhaling vatbaar! Alleen lastig om alles zo lang geheim te moeten houden...

En nu ga ik een beetje bekomen van de jetlag in de zetel en lezen wat jullie de voorbije week allemaal uitgespookt hebben :).

Goeie start van de werkweek morgen!!

x

doopsuiker-bosdiertjes

OEFFF!! EIN-DE-LIJK mag ik jullie een projectje laten zien waar ik de afgelopen maanden uuuuren aan bezig ben geweest. Ik sprak er hier en hier al eens over, maar toen was alles nog een groot geheim.... (En voor wie zich afvraagt of ik alweer thuis ben: ik zit nog steeds in Texas maar heb een beetje vals gespeeld en heb dit blogberichtje al op voorhand geschreven :)).

Mijn schoonzus is zonet bevallen van een dochtertje. Nog in het prille begin van de zwangerschap vroeg ze het vriendje en mezelf of we zin hadden om het geboortekaartje te ontwerpen. Voor hun eerste kindje deden we dit ook al, nu dus opnieuw. Tof!!!

Uit de eerste brainstormsessie vloeide gelijk ook een plan voor alternatieve doopsuiker voort. Iets dat zou passen bij het geboortekaartje waarvoor we het thema 'bos en bosdiertjes' gekozen hadden. Vilten diertjes zouden het worden. Verschillende modelletjes, in bonte kleurtjes, om als sleutelhanger te dienen. Een stuk of 70 in totaal.

Inge Snuffel dacht dit klusje een rap te zullen klaren. Patroontjes werden getekend, een stapel vilt en meters lint werden uit de Hexagoon buitengedragen en diertje nummer 1 werd gefabriceerd. Het bleek me een dikke 40 minuten werk te kosten om één popje af te krijgen. Slik...

Gelukkig werden we steeds handiger, ook op logistiek vlak (eerst 20 beestjes knippen, alle zwarte deeltjes vastnaaien, dan alle witte, dan alle roze, etc... temenes bandwerken dus ;)) en groeide de stapel afgewerkte popjes gestaag aan tot deze grote familie.

Zes soorten diertjes werden gefabriceerd. Het uiltje zal jullie misschien al bekend voorkomen... :)

Eens de popjes zo goed als klaar waren, werd het tijd om na te denken over hoe we deze 'doopsuiker' zouden presenteren in het ziekenhuis.

In een mandje? Nee... te saai...

Aan een bundel takken? Te kaal....

Aan een mobiel? Dat kunnen we niet ophangen...

In een boom? Hmmm, misschien...?

Het boomidee bleef het langste hangen; in het bijzonder in het hoofd van het vriendje die er op slag creatieve neigingen van kreeg. Terwijl ik de laatste popjes ineen naaide, begon hij dan ook aan een kartonnen maquette van een boom...





Zoies zou het worden! Maar dan in hout. Op naar de houthandelaar dus, waar ze het best grappig vonden wat we van plan waren met wipzagen en andere tools die we nog nooit gebruikt hadden. Véél te hoog gegrepen, zag je hen denken. Maar ze gaven ons een grote plank mdf hout mee en wij waren content!

Het vriendje riep vervolgens de hulp in van de schoonpapa die al eens een wipzaag had gehanteerd en samen gingen de mannen aan de slag voor project 'boom'. Een volledige dag zwoegden en zweetten ze...

... maar met wat een resultaat!! de boom werd helemaal wat we in gedachten hadden. Zelfs nog beter dan gehoopt!

Zo zalig dat deze klus op tijd tot een goed einde is gebracht :). Het was echt heel leuk zo een gezamelijk projectje uitwerken. Iedereen betrokken, iedereen trots op het eindresultaat.

En nu maar hopen dat deze boom het kleine meisje veel geluk zal brengen, want uiteraard verhuist hij binnenkort naar haar kamertje, zodat ze er later allerlei kleine-meisjesprullen in kan hangen.



Voilà zie, dat was dat. Hopelijk vinden jullie het ook mooi! Binnenkort toon ik jullie het geboortekaartje en alles wat daarbij kwam kijken (maar dat is een verhaal op zich ;)).


Veel liefs!

Probeerselt

Niet simpel, zo ronde ritskes, pfff... Maar ben wel blij met het resultaat!

Mag een meisje van eind de twintig nog met zo'n portemonneeke rondlopen, eigenlijk? :)

 

 

Brainsurgery...?

 

:)

 

Fijn weekend!

 

in aanbouw...

Goeie morgen!

Je vroeg je misschien af waar al die popjes uit mijn Roodkapje (kort)verhaal van vorige week voor moesten dienen? Hier alvast een tipje van de sluier. Er is nog veel werk, maar het vordert. Wordt vervolgd dus :)

Een goeie werkweek aan iedereen!

Roodkapje deel 5: een wolf op het feest?

Wolfie de wolf klopte in de vorige episode op de deur van de paddestoel. Zou er iemand opendoen?


KLOP! KLOP!

In de plensende regen kwam de groene kabouter naar buiten. Hij keek even verbaasd rond, maar zei toen: "Dag wolf. Wat kan ik voor je doen?". Wolfie schraapte zijn moed bij elkaar en zei met een verlegen stemmetje dat hij graag mee een feestje zou willen bouwen. Als hij welkom was, tenminste...

De groene kabouter dacht even na en zei toen: "Voor mij ben je heel welkom, Wolfie, maar er is een probleem. Mijn huisje is niet erg groot en met Roodkapje er al in, is er geen plaats meer voor nog een wolf. Ik ga Roodkapje even halen om te kijken hoe we dit probleem kunnen oplossen. Even wachten, hoor!"

Intussen was het gestopt met regenen en klaarde de lucht weer op. Oef. Zo moest Wolfie tenminste niet in de regen wachten. Roodkapje kwam naar buiten, groette Wolfie vriendelijk en de groene kabouter legde haar het probleem uit.

"Maar dat is toch eenvoudig op te lossen", zei Roodkapje meteen. "Als we niet met z'n allen in de paddestoel kunnen, dan vieren we toch gewoon buiten feest? Er is geen wolkje meer aan de lucht en ik heb een warme mantel aan. Kom, ik haal de slingers naar buiten! Zet jij de muziek maar wat harder, kabouter! Hoe meer zielen, hoe meer vreugde!"

En zo geschiedde. Roodkapje, de groene kabouter en Wolfie dansten, zongen en lachten tot de zon weer bijna aan de hemel stond. En sinds die nacht werden de drie vrienden voor het leven! Hoera :)

Ziezo, en daarmee kwam een einde aan dit sprookje... Ik laat jullie binnenkort zien waar al deze popjes (en intussen nog een paar andere) voor gaan dienen... :)

Fijn weekend!! (en als je dat nog niet gedaan zou hebben: morgen loopt mijn give-away af, dus vandaag kan je nog meedoen!! :))

Roodkapje deel 4: wat voor een staartje??

Awel, ja, aan dat feestje van Roodkapje en de groene kabouter kwam wel degelijk een staartje. Het staartje van een wolf genaamd Wolfie... Lees maar mee :)

Het was al diep in de nacht en het feestje van Roodkapje en de kabouter was nog in volle gang. Een klein wolfje, Wolfie voor de vrienden, kwam af op het gezang en de vrolijke muziekjes die uit de paddestoel van de groene kabouter kwamen.

Wat zou Wolfie graag mee gaan feest vieren! Zou hij durven aanbellen? Hij twijfelde... Door al die akelige sprookjes en verhalen hebben wolven niet altijd zo'n goeie naam. Misschien zouden de bewoners van de paddestoel wel bang van hem worden?
Oh-oh, Wolfie wist niet wat te doen.

Intussen was het een flink pak kouder geworden (gelukkig had Wolfie zijn sjaal niet thuis gelaten!) en dikke wolken hadden zich voor Janneke maan samengepakt. Toen er opeens dikke druppels naar beneden begonnen te vallen, was Wolfie's besluit snel genomen. Hij klopte op de deur van de paddestoel...

Hoe zou dat aflopen?

:)



Ps: voor wie graag iets meer te weten komt over de wolf (een ongelooflijk fascinerend dier, vind ik), is hier een fijne link!

Roodkapje deel3: en hoe gaat het verder??

Je weet wel, met Roodkapje en die groene kabouter van gisteren :)

"Kom mee naar mijn huisje, Roodkapje", zei de Kabouter. "Het ligt daar tussen de bomen!"

Roodkapje twijfelde even, maar toen ze het gezellige huisje van de kabouter in de verte zag liggen, verdwenen alle twijfels als sneeuw voor de zon. Zo'n gezellige paddestoel! En hoewel Roodkapje redelijk groot was voor het huisje, propte ze zich naar binnen en samen met de kabouter vierde ze feest tot diep in de nacht...

Maar aan dat feest kwam nog een staartje, letterlijk.... Binnenkort meer daarover ;)


Goeie start van de week!

Roodkapje deel 2: terug naar het bos...

Zoals jullie weten, had ik gisteren Roodkapje te gast. Ze is de hele dag gebleven, we hadden het heel gezellig samen. Deze morgen heb ik haar terug naar het bos gebracht zodat ze alsnog haar weg kon verderzetten. Toen ze bijna aan de bosrand was, zag ze achter een struikje een vreemd ventje met een groene muts zitten. Hij noemde zichzelf een kabouter, gaf Roodkapje een hand en samen gingen ze op pad.

Daar hebben we het laatste nog niet van gehoord of gezien, wat ik u zeg.... :)

Fijne zondag!

Met een glimlach het weekend in :)

Zie eens wie ik deze morgen in het bos tegenkwam? Een tof kind, dat roodkapje! Ik heb ze mee naar huis genomen voor een lekker bordje havermoutpap. Da's beter dan al dat gedoe met die wolf enzo hé...

En zo is het weekend weer fijn begonnen!
Ik hoop voor jullie ook!

:)

nieuwjaarsgiveawaaaaay!

Goeie morgen!

Gisteren aangekondigd, vandaag is het al zo ver: ik geef weer iets weg! Een (behoorlijk laat) nieuwjaarsgeschenk voor één van mijn lieve volgers. Tot slot is het dankzij al jullie lieve berichtjes dat bloggen zo leuk is, dus dat verdient af en toe een extraatje vind ik. En zo zetten we het nieuwe jaar meteen goed in, niet?

Ik geef weg: mevrouwtje Vos. Ik had eerst een ander plan met haar: ze zou een geboortecadeautje worden. Maar toen kreeg ik andere ideeën en nu staat mevrouwtje Vos hier maar beteuterd te staan op mijn livingtafel. Zonder echte thuis, zonder bestemming,... Zielig hé?

Dus: is er iemand van jullie die mevrouwtje Vos een fijne thuis wil geven??
Het enige dat je moet doen is volger worden van deze blog en me vertellen waarom mevrouwtje Vos bij jou gelukkig zou kunnen worden. Deze give-away delen mag (graag zelfs :)) maar hoeft niet. Op zondag 3 februari pikken we uit al jullie berichtjes een winnaar!


Veel succes!

Liefs