eerste geboortekaartje van 2016 :)

Joepie! 2016 is nog maar net begonnen of het eerste Snuffel-kindje zag het levenslicht. (Dat ik voor de foto gebruik maakte van een proefdruk van het kaartje met fictieve naam en foute datum, daar kijken jullie even overheen, goed? :)).

Samen met mama Fabienne begonnen we maanden geleden na te denken over een leuk kaartje met het thema vosjes. De mama speurde door mijn blog en zo werd het idee geboren.

Een boom zou erbij komen (ook met vosje) en ook een knuffeltje voor de peter en meter vervoegde het geheel. Vrolijke slingertjes kwamen van onder mijn naaimachine gerold en al gauw hadden we een heel mooi pakketje bij elkaar. En toen werd het wachten... tot kleine Ciem vorige week kwam piepen :).

Ben jij ook op zoek naar een geboortekaartje, idee voor doopsuiker ... ingesnuffel@gmail.com!

(En uiteraard een heel gelukkig nieuwjaar aan jullie allemaal!!)

vriendje Snuffel neemt het over...

Heel erg bedankt voor al jullie aanmoedigingen naar aanleiding van mijn vorige post!! Er staan ons drukke en spannende tijden te wachten, maar we hebben er véél zin in! Er wordt druk heen en weer gemaild en ik spendeer de laatste dagen elke avond met mijn nieuwe goede vriend: illustrator. We moeten elkaar nog wat beter leren kennen, maar ik voel dat het goed gaat komen ;).

Intussen staat mijn ateliertje (onze keuken, ahum) leeg en profiteert het vriendje van de rust en de gelegenheid om zelf eens wat ideetjes uit te werken. Het resultaat van zijn eerste kennismaking met de wipzaag zag je hier, nu zie ik vanuit mijn ooghoeken dit gebeuren.

Niet slecht, oh nee. Ik moest maar mijn ateliertje maar eens wat vaker leeg laten ;).

Intussel tel ik de dagen af. Nog vier dagen en we vertrekken op vakantie. Twee weekjes blogverlof, twee weekjes uitwaaien (en -regenen, volgens de vooruitzichten..) en daarna terug volle bak! Woehoe!

Fijne week!

doopsuiker-bosdiertjes

OEFFF!! EIN-DE-LIJK mag ik jullie een projectje laten zien waar ik de afgelopen maanden uuuuren aan bezig ben geweest. Ik sprak er hier en hier al eens over, maar toen was alles nog een groot geheim.... (En voor wie zich afvraagt of ik alweer thuis ben: ik zit nog steeds in Texas maar heb een beetje vals gespeeld en heb dit blogberichtje al op voorhand geschreven :)).

Mijn schoonzus is zonet bevallen van een dochtertje. Nog in het prille begin van de zwangerschap vroeg ze het vriendje en mezelf of we zin hadden om het geboortekaartje te ontwerpen. Voor hun eerste kindje deden we dit ook al, nu dus opnieuw. Tof!!!

Uit de eerste brainstormsessie vloeide gelijk ook een plan voor alternatieve doopsuiker voort. Iets dat zou passen bij het geboortekaartje waarvoor we het thema 'bos en bosdiertjes' gekozen hadden. Vilten diertjes zouden het worden. Verschillende modelletjes, in bonte kleurtjes, om als sleutelhanger te dienen. Een stuk of 70 in totaal.

Inge Snuffel dacht dit klusje een rap te zullen klaren. Patroontjes werden getekend, een stapel vilt en meters lint werden uit de Hexagoon buitengedragen en diertje nummer 1 werd gefabriceerd. Het bleek me een dikke 40 minuten werk te kosten om één popje af te krijgen. Slik...

Gelukkig werden we steeds handiger, ook op logistiek vlak (eerst 20 beestjes knippen, alle zwarte deeltjes vastnaaien, dan alle witte, dan alle roze, etc... temenes bandwerken dus ;)) en groeide de stapel afgewerkte popjes gestaag aan tot deze grote familie.

Zes soorten diertjes werden gefabriceerd. Het uiltje zal jullie misschien al bekend voorkomen... :)

Eens de popjes zo goed als klaar waren, werd het tijd om na te denken over hoe we deze 'doopsuiker' zouden presenteren in het ziekenhuis.

In een mandje? Nee... te saai...

Aan een bundel takken? Te kaal....

Aan een mobiel? Dat kunnen we niet ophangen...

In een boom? Hmmm, misschien...?

Het boomidee bleef het langste hangen; in het bijzonder in het hoofd van het vriendje die er op slag creatieve neigingen van kreeg. Terwijl ik de laatste popjes ineen naaide, begon hij dan ook aan een kartonnen maquette van een boom...





Zoies zou het worden! Maar dan in hout. Op naar de houthandelaar dus, waar ze het best grappig vonden wat we van plan waren met wipzagen en andere tools die we nog nooit gebruikt hadden. Véél te hoog gegrepen, zag je hen denken. Maar ze gaven ons een grote plank mdf hout mee en wij waren content!

Het vriendje riep vervolgens de hulp in van de schoonpapa die al eens een wipzaag had gehanteerd en samen gingen de mannen aan de slag voor project 'boom'. Een volledige dag zwoegden en zweetten ze...

... maar met wat een resultaat!! de boom werd helemaal wat we in gedachten hadden. Zelfs nog beter dan gehoopt!

Zo zalig dat deze klus op tijd tot een goed einde is gebracht :). Het was echt heel leuk zo een gezamelijk projectje uitwerken. Iedereen betrokken, iedereen trots op het eindresultaat.

En nu maar hopen dat deze boom het kleine meisje veel geluk zal brengen, want uiteraard verhuist hij binnenkort naar haar kamertje, zodat ze er later allerlei kleine-meisjesprullen in kan hangen.



Voilà zie, dat was dat. Hopelijk vinden jullie het ook mooi! Binnenkort toon ik jullie het geboortekaartje en alles wat daarbij kwam kijken (maar dat is een verhaal op zich ;)).


Veel liefs!

bundelde wat takken...

Een paar dagen geleden verzamelden het vriendje en ik wat mooie takken in het bos.
We probeerden ze wit te spuiten, maar ze slorpten gulzig verf op waardoor de verfbus was veel te rap leeg was. En toen was de pret over en bleven de takken maar wat liggen.
In de weg liggen, in feite.
Tot ik dit blogbericht van Tante Jannie zag en gelijk wist wat te doen met mijn takken :).

Bedankt voor het idee!!

weekendje alleen thuis

Jaja, ik zat twee en halve dag alleen. Vriendje (en fototoestel) waren in Londen, de ouders in Amsterdam en verder had ik geen plannen gemaakt (enkel een paar meter vlieseline en toile cirée in huis gehaald ;). Ik was met andere woorden klaar voor een ongestoord creatief weekend! Ideaal dus om nog een paar zaken van mijn lijstje van 8 af te werken (waarvan er al 3 af waren, zie hier en hier ;) en om wat nieuwe dingen te proberen...

Hier een klein overzichtje (want intussen is het vriendje met het fototoestel weer thuisgekomen ;)) :



Nr 4: een toiletzak voor een verjaardag die er zit aan te komen. Wordt nog opgevuld met leuke badspulletjes.

 

Nr 5: een toiletzak op verzoek van de tante van het vriendje. Hij moest groot zijn, een rits hebben vanbinnen, veel vakken hebben én binnenin een lichte kleur hebben. Aan alle voorwaarden is voldaan, benieuwd of zij dat ook vindt!

Nr 6: een portemonneetje voor mezelf, passend bij dit en dit en dit en ook wel dit :).



Nr 7 en 8 zijn voor een andere keer (ondanks mijn voorbereidingen viel ik zonder vlieseline ;).

 

Ik speelde ook een beetje met fimo. Zo maakte ik voor het eerst zelf fimo roosjes. Niet bijster origineel, maar niettemin leuk. Ik maakte er gelijk ook maar oorbelletjes van.

 



Maar die roosjes waren niet de reden waarom ik de fimo bovenhaalde. Het echte doel was een nieuwe ingeving die ik kreeg door een paar foto's op pinterest. In de hoofdrol: hoedjes van eikels (die ik daarstraks ging zoeken, heerlijk zo herfstweer!) en fimo-elfjes. Ditmaal met een blauw pakje aan.

Hoe het resultaat er gaat uitzien, toon ik u een andere keer ('t is nog niet helemaal af...).

Oh, en ik haakte ook nog wat, maar dat is ook voor een volgende blogpost (niet alles ineens tonen hé :)


Fijne werkweek morgen!

zagen zagen zagen

Toen het eindelijk een beetje wou afkoelen, werd er vandaag weer een uurtje houtjes gezaagd. Met deze oorbelletjes als resultaat. Verrassing van de avond was een tak met een verborgen gaatje erin. Prachtig! Ik geloof dat ik nog een tijdje in de ban ga zijn van takken :).

vandaag

Vroeg u zich af of ik iets creatiefs deed op mijn vrije dag? Awel, ik zal het u tonen!

Deze voormiddag ging ik langs bij mijn ouders om met de cirkelzaag houtjes te zagen voor toekomstige projectjes. Heel leuk, zo takken uitkiezen, doorzagen en dan in spanning kijken of het een mooie tak of een tak voor de afvalbak blijkt te zijn. Niet alles was bruikbaar en veel hout was nog wat jong (en dus nog niet droog genoeg), maar er kwamen toch ook wel een heel deel fijne houtjes vanonder de zaag tevoorschijn. joepie :)

Met mijn buit prulde ik al vast deze oorbelletjes ineen. Morgenavond nog wat meer gaatjes in houtjes boren om meer juweeltjes te kunnen maken.

De iets grotere houtjes vonden ook nog een andere toepassing. Ons huis komt samen met een piepklein tuintje en een groot schuifraam dat toegang geeft tot ons tuintje. Allemaal heel fijn en leuk, ware het niet dat er steevast hordes vliegen binnenwaaien wegens gebrek aan vliegenraam.

Om deze bron van ergernis tegen te gaan wilden het vriendje en ik graag een plastieken vliegengordijn kopen (of hoe heet dat, zo'n ding met allemaal plastieken reepjes...). Helaas vonden we niks naar onze smaak en de dingen die wel mooi waren, waren ook véél te duur naar ons goesting. Dan dus maar optie 2: we maken er een zelf!

En zo geschiedde. We knipten naarstig stroken plastiek, ik haakte wat gekleurde koordjes voor tussenin (die extra gewicht kregen met een stukje hout!) en hop, we zijn gesteld! Nu alleen nog foto's leren trekken van quasi-doorzichtige dingen...



En met mama, tot slot, speelde ik winkeltje op een zonovergoten terras :). Nu nog een winkeltas (op het programma zodra de hexagoon weer uit verlof is) en de polkadot-collectie is compleet en de mama volledig gesteld!



Daarna nog lekkerrrrrr gegeten bij de schoonmama en daarmee was een heerlijke vrije dag alweer om... jammer :)

Liefs!

toch nog ééntje...:D

Moeha, toch nog een gaatje gevonden vandaag om nog een klein beetje te knutselen. Met name: twee paren oorbelletjes uit hout. Die gaan nog last minute mee in de valies! En nu ben ik écht weg voor een week :D.

Tot binnenkort!

Aan de slag met namaakleer en hout

Met dit als resultaat:

Ik heb er gemengde gevoelens over. Ik vind het op zich een heel mooi tasje geworden (het is een variant van mijn 'tasjesdag' tasje, maar dan een stuk groter met meer vakjes binnenin). Het nepleer geeft het een degelijke look, het groen is helemaal mijn ding en de knopen uit hout zijn super (Gisteren gemaakt met takken uit de hof van mijn ouders. Echt een aanrader, zo eens een tak doorzagen! Niet te doen wat een mooie patroontjes daar soms uit tevoorschijn komen!!).

Helaas zijn er ook een aantal minpunten: het namaakleer is van erbarmelijke kwaliteit. Echt niet stevig en het naaimachien maakt het leer ook stuk wanneer er een laag of 4 tegelijk onder de naald moet (vooral aan de onderkant)... Heel jammer!

Vandaar mijn vraag: hebben jullie al eens met nepleer gewerkt? En zo ja, hebben jullie tips voor mij?