eerste geboortekaartje van 2016 :)

Joepie! 2016 is nog maar net begonnen of het eerste Snuffel-kindje zag het levenslicht. (Dat ik voor de foto gebruik maakte van een proefdruk van het kaartje met fictieve naam en foute datum, daar kijken jullie even overheen, goed? :)).

Samen met mama Fabienne begonnen we maanden geleden na te denken over een leuk kaartje met het thema vosjes. De mama speurde door mijn blog en zo werd het idee geboren.

Een boom zou erbij komen (ook met vosje) en ook een knuffeltje voor de peter en meter vervoegde het geheel. Vrolijke slingertjes kwamen van onder mijn naaimachine gerold en al gauw hadden we een heel mooi pakketje bij elkaar. En toen werd het wachten... tot kleine Ciem vorige week kwam piepen :).

Ben jij ook op zoek naar een geboortekaartje, idee voor doopsuiker ... ingesnuffel@gmail.com!

(En uiteraard een heel gelukkig nieuwjaar aan jullie allemaal!!)

zo tof...

... als mensen iets leuks doen met de dingen die je maakt. Herinner je je dit geboortekaartje nog? Bij dit kaartje hoorde ook kleine doopsuikerlabeltjes. Afgelopen weekend was het babyborrel en kon ik eindelijk zien wat voor moois de kersverse mama hiermee gedaan had. Zo plezant!
Voor de kindjes waren er potloden met een labeltje en doorsuikertjes en voor de volwassenen een theelichtje met een stickertje. Heel sober en eenvoudig, maar daardoor net door iedereen heel erg leuk bevonden! En dan was het nog een schoon kindje ook :)

Fijn weekend!

Geboortekaartje

Gisteren zei ik er al iets over: ik heb weer een geboortekaartje mogen maken! Onze eerste poging was het kaartje van de schoonzus en dat was een heel leuk, creatief projectje. Het smaakte naar meer, zei ik toen. Et voilà!

Het nieuwe kaartje werd er eentje voor de kleine Kjell, het eerste kindje van een bevriend koppel. We kwamen enkele maanden geleden samen om eens te brainstormen en al gauw zaten we op één lijn over wat het zou moeten worden. Nadien werd er heel wat over en weer gemaild tot de toekomstige mama en papa helemaal tevreden waren. En dit was het resultaat! De kleurtjes van voor- en achterkant lijken wat te verschillen op de foto's - dat was in het echt niet het geval. Maar het geeft een idee hé ;).

 

 

Het werd een heel ander kaartje dan vorige keer, maar het was o zo leuk om te maken! Smaakt wederom naar méér :).

Fijne dag!!

natuurschoon, in het echt en onder mijn naaimachine :)

Hallo allemaal!

Ik beleefde een zaterdag die volledig in het teken van de natuur stond.

Met mijn natuurgidsenklasje trokken we naar het Nederlandse Elsloo om er de voorjaarsbloeiers in kaart te brengen. Prachtige streek, zeker een aanrader om eens naar toe te gaan voor iedereen die een beetje in de buurt woont! Er staat een kasteel met een gezellig terras en eromheen ligt een prachtig bosrijk domein.

Daarna nam ik plaats achter de naaimachine voor nog maar eens een uiltje. Opdracht was: een fleurig uiltje voor een geboorte met oranje en bruin als hoofdkleuren. Bij Pauli in Leuven vond ik stofjes die naar mij gevoel perfect waren voor die opdracht en daarmee ging ik aan de slag. Het resultaat staat nog eventjes zonnig te wezen in onze keuken, wachtend op een gepaste naam. Iemand een suggestie? :)

En tot slot ben ik ook tot de vaststelling gekomen dat ik mijn blogverjaardag ben vergeten te vieren :). Een paar dagen geleden is dit blogje één jaar geworden. Heel aarzelend kwam mijn blogje een jaar geleden voor het eerst 'piepen'. Intussen zijn we 585 volgers, een hele hoop creaties en enkele supertoffe projectjes verder en geniet ik eens te meer van mijn blogje en al jullie fijne reacties. Als het goed is voor jullie, ga ik dus nog een tijdje voort ;).

Veel liefs en bedankt om me al die tijd te volgen en aan te moedigen!!

x

bosdiertjes geboortekaartje

Helloooooow everybody!

Deze cowgirl is weer terug uit Texas :). We hebben een heel fijne reis achter de rug en ik zit intussen weer boordevol inspiratie, zowel voor mijn werk als voor mijn blog. Woehoe!

Met open mond las ik bij mijn thuiskomst al jullie superlieve reacties op onze doopsuiker-knutsels voor pasgeboren nichtje Lucie. Waaw, zoveel enthousiasme had ik echt nooit verwacht! Maar wel héél tof! Er is dan ook echt uuuuuren werk in gekropen, dus is het heel fijn als mensen het eindresultaat leuk vinden :). Merci!!

De geboortetraktaties waar ik al over blogde waren echter maar een deel van het werk. Deel twee van de klus betrof namelijk een bijpassend geboortekaartje. Tijdens het maken van de eerste vilten diertjes begon het idee te groeien om ook iets met deze popjes te doen op het kaartje.

We (schoonzus en ik) wilden het kaartje graag een wat organisch gevoel meegeven - er iets van de textuur van het vilt en de stofjes van de popjes in leggen. En dus besloten we om een kartonnen bos te bouwen met stoffen bomen en vilten diertjes erin en daar vervolgens een foto van te nemen en die wat te bewerken. Hoe eenvoudig dit plan ook leek in ons hoofd, er kwam behoorlijk wat denk- en probeerwerk aan te pas eer we een tafereeltje hadden dat op iets leek...

We puzzelden eerst wat met bestaande popjes om zicht te krijgen op het perspectief en om op die manier in te schatten hoe groot de diertjes voor het kaartje moesten worden. Het uiltje dat we in de boom wilden hebben, bleek heel mini te moeten worden. Jullie zagen er hier al een foto van. Prutswerk, amai!

Vervolgens gingen we aan de slag met verf, karton en allerlei stofrestjes die we gebruikt hadden voor de vilten popjes van de geboortetraktatie. Zo ontstond een behoorlijk grote katonnen constructie die hier een tijdje in huis heeft gestaan, wachtend op de juiste lichtinval voor de foto's :).

En dit werd het uiteindelijke resultaat, voor- en achterkant, inclusief de afgeronde hoekjes. Ik ben supercontent met het resultaat!

Nadat de kaartjes gemaakt en goedgekeurd waren, stond het kartonnen bostafereeltje hier nog wat onder de voeten in de keuken. Ik vond het echt té zonde om alles weg te gooien... 
Gelukkig kreeg ik in de ikea een ingeving! Ze verkopen daar zo van die kaders waarin wat ruimte is tussen het glas en de achterkant. Die bleken ideaal te zijn om mijn bostafereeltje in het klein in na te bouwen bij wijze van geboortegeschenkje. Zo heeft Lucie voor altijd een leuke herinnering aan haar geboorte. De mama was er al vast blij mee, joepie :)!

Voilà se, tot zo ver al mijn geboorteknutsels van de afgelopen weken/maanden. Er kroop veel tijd in, maar het was echt heel leuk om te doen! Voor herhaling vatbaar! Alleen lastig om alles zo lang geheim te moeten houden...

En nu ga ik een beetje bekomen van de jetlag in de zetel en lezen wat jullie de voorbije week allemaal uitgespookt hebben :).

Goeie start van de werkweek morgen!!

x

doopsuiker-bosdiertjes

OEFFF!! EIN-DE-LIJK mag ik jullie een projectje laten zien waar ik de afgelopen maanden uuuuren aan bezig ben geweest. Ik sprak er hier en hier al eens over, maar toen was alles nog een groot geheim.... (En voor wie zich afvraagt of ik alweer thuis ben: ik zit nog steeds in Texas maar heb een beetje vals gespeeld en heb dit blogberichtje al op voorhand geschreven :)).

Mijn schoonzus is zonet bevallen van een dochtertje. Nog in het prille begin van de zwangerschap vroeg ze het vriendje en mezelf of we zin hadden om het geboortekaartje te ontwerpen. Voor hun eerste kindje deden we dit ook al, nu dus opnieuw. Tof!!!

Uit de eerste brainstormsessie vloeide gelijk ook een plan voor alternatieve doopsuiker voort. Iets dat zou passen bij het geboortekaartje waarvoor we het thema 'bos en bosdiertjes' gekozen hadden. Vilten diertjes zouden het worden. Verschillende modelletjes, in bonte kleurtjes, om als sleutelhanger te dienen. Een stuk of 70 in totaal.

Inge Snuffel dacht dit klusje een rap te zullen klaren. Patroontjes werden getekend, een stapel vilt en meters lint werden uit de Hexagoon buitengedragen en diertje nummer 1 werd gefabriceerd. Het bleek me een dikke 40 minuten werk te kosten om één popje af te krijgen. Slik...

Gelukkig werden we steeds handiger, ook op logistiek vlak (eerst 20 beestjes knippen, alle zwarte deeltjes vastnaaien, dan alle witte, dan alle roze, etc... temenes bandwerken dus ;)) en groeide de stapel afgewerkte popjes gestaag aan tot deze grote familie.

Zes soorten diertjes werden gefabriceerd. Het uiltje zal jullie misschien al bekend voorkomen... :)

Eens de popjes zo goed als klaar waren, werd het tijd om na te denken over hoe we deze 'doopsuiker' zouden presenteren in het ziekenhuis.

In een mandje? Nee... te saai...

Aan een bundel takken? Te kaal....

Aan een mobiel? Dat kunnen we niet ophangen...

In een boom? Hmmm, misschien...?

Het boomidee bleef het langste hangen; in het bijzonder in het hoofd van het vriendje die er op slag creatieve neigingen van kreeg. Terwijl ik de laatste popjes ineen naaide, begon hij dan ook aan een kartonnen maquette van een boom...





Zoies zou het worden! Maar dan in hout. Op naar de houthandelaar dus, waar ze het best grappig vonden wat we van plan waren met wipzagen en andere tools die we nog nooit gebruikt hadden. Véél te hoog gegrepen, zag je hen denken. Maar ze gaven ons een grote plank mdf hout mee en wij waren content!

Het vriendje riep vervolgens de hulp in van de schoonpapa die al eens een wipzaag had gehanteerd en samen gingen de mannen aan de slag voor project 'boom'. Een volledige dag zwoegden en zweetten ze...

... maar met wat een resultaat!! de boom werd helemaal wat we in gedachten hadden. Zelfs nog beter dan gehoopt!

Zo zalig dat deze klus op tijd tot een goed einde is gebracht :). Het was echt heel leuk zo een gezamelijk projectje uitwerken. Iedereen betrokken, iedereen trots op het eindresultaat.

En nu maar hopen dat deze boom het kleine meisje veel geluk zal brengen, want uiteraard verhuist hij binnenkort naar haar kamertje, zodat ze er later allerlei kleine-meisjesprullen in kan hangen.



Voilà zie, dat was dat. Hopelijk vinden jullie het ook mooi! Binnenkort toon ik jullie het geboortekaartje en alles wat daarbij kwam kijken (maar dat is een verhaal op zich ;)).


Veel liefs!

de laatste voor een tijdje...

Voilà, deze morgen werd nog één uil geproduceerd, ons Roosje. Een cadeautje voor een pasgeboren meisje. Het eendje op Roosje haar buik is afgekeken van het geboortekaartje en ook de kleurtjes zijn hierop geïnspireerd. Wel leuk om zo eens iets echt meisjesachtigs te kunnen maken!
Hopelijk gaat Roosje een fijne nieuwe thuis krijgen :).

En nu maak ik toch efkes geen uilen meer, amai! Geniet nog van de zondag! De zon straalt hier, wij gaan rap naar buiten om er nog een paar uurtjes van te genieten...